چیزی که عوض دارد گله ندارد. گویا عوض ۲۶ سال حضور محمدرضا رجبی درجبهه، مجلس و نهادهای اجرایی، ۲۶ ماه زندان است،این به آن در. محمدرضا رجبی شاید به دلیل خصلت های خود و نوع کارش چندان درفضای عمومی شناخته شده نباشد اما سیاستمدارانی که برای یک بار هم کارشان به هاشمی رفسنجانی افتاده باشد حضور او درکنار هاشمی رفسنجانی را تجربه کرده اند،واین حضورآن جا که بنا شد پس ازانتخابات سال ۸۸ انتقامی از هاشمی گرفته شود رجبی را راهی زندان کرد و اینک او۲۶ ماه را به ازای ۲۶ سال حضور درجبهه و همراهی با هاشمی رفسنجانی درزندان گذرانده است.
رضا تازه دبیرستان را تمام کرده بود که به مانند بسیاری از هم نسلانش شوق دفاع از میهن به جبهه کشاندش و درفتح خرمشهر عضو گردانی شد با مدیریت شهید علی موحد، فرمانده نام آشنای جبهه های جنگ.
درعملیات مسلم بن عقیل درسومار بود که اولین مجروحیت و جانبازی را با تیری دردست تجربه کرد.او که درسالهای بعد عضوسپاه شده بود درمجلس ماموریت یافت و این حضور درمجلس آغازهمراهی او با هاشمی رفسنجانی شد.
این حضور دردفتر ریاست قوه مقننه از شوق او برای حضور درجبهه نکاست و او هر ازچندگاهی با مرخصی و یا بدون مرخصی و غیبت مجلس را رها می کرد و به جبهه می رفت و تا سالهای پایانی جنگ نیز همچنان همراه همرزمانش درلشگر ۲۷ محمد رسول الله تهران بود.تا حضور درعملیاتهایی چون کربلای ۴ و ۵ و بیت المقدس ۲ را تجربه کند. ۴ فروردین ۶۷ درمنطقه شمیران طعم گازهای شیمایی را نیز چشید و این شیمیایی شدن به پاهایش کارگر شد.
ممنوعیت استفاده از کفش و رواج دمپایی درزندان شاید این حسن را داشته باشد که پاهای مجروح و خسته رضا را برای شاهدان نمایان کند چرا که او را دراین سالیان عادت خودنمایی برای به رخ کشیدن جراحات جبهه اش نبوده است و حتی شاید بسیاری از هم بندیانش نیز او را تنها به همراهی هاشمی رفسنجانی بشناسند وبه تعبیری دیگر او را گروگان هاشمی می دانند. گروگانی که گویا برای گروگان گیران به قدری ارزشمند بوده که سعی کرده اند دراین سالها از دستش ندهند و حتی او را برای شرکت درمراسم ختم پدرش هم به مرخصی نفرستادند
رضا تازه دبیرستان را تمام کرده بود که به مانند بسیاری از هم نسلانش شوق دفاع از میهن به جبهه کشاندش و درفتح خرمشهر عضو گردانی شد با مدیریت شهید علی موحد، فرمانده نام آشنای جبهه های جنگ.
درعملیات مسلم بن عقیل درسومار بود که اولین مجروحیت و جانبازی را با تیری دردست تجربه کرد.او که درسالهای بعد عضوسپاه شده بود درمجلس ماموریت یافت و این حضور درمجلس آغازهمراهی او با هاشمی رفسنجانی شد.
این حضور دردفتر ریاست قوه مقننه از شوق او برای حضور درجبهه نکاست و او هر ازچندگاهی با مرخصی و یا بدون مرخصی و غیبت مجلس را رها می کرد و به جبهه می رفت و تا سالهای پایانی جنگ نیز همچنان همراه همرزمانش درلشگر ۲۷ محمد رسول الله تهران بود.تا حضور درعملیاتهایی چون کربلای ۴ و ۵ و بیت المقدس ۲ را تجربه کند. ۴ فروردین ۶۷ درمنطقه شمیران طعم گازهای شیمایی را نیز چشید و این شیمیایی شدن به پاهایش کارگر شد.
ممنوعیت استفاده از کفش و رواج دمپایی درزندان شاید این حسن را داشته باشد که پاهای مجروح و خسته رضا را برای شاهدان نمایان کند چرا که او را دراین سالیان عادت خودنمایی برای به رخ کشیدن جراحات جبهه اش نبوده است و حتی شاید بسیاری از هم بندیانش نیز او را تنها به همراهی هاشمی رفسنجانی بشناسند وبه تعبیری دیگر او را گروگان هاشمی می دانند. گروگانی که گویا برای گروگان گیران به قدری ارزشمند بوده که سعی کرده اند دراین سالها از دستش ندهند و حتی او را برای شرکت درمراسم ختم پدرش هم به مرخصی نفرستادند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
تعداد نظرات زیاد شده و سوال ثبت نمیشه چنانچه شد جواب میدم / در هر قسمتی نظر یا سوال کنید جواب داده میشه